KAMION - HISTORIA ZESPOŁU


Jesienią 1971 roku w Klubie w Kamieńsku dwóch 15 letnich młodzieńców Marek Stemplewski i Michał Smoliński – przygrywali na dwóch gitarach akustycznych, muzykę instrumentalną zespołów m.in. The Shadows, Tajfuny, Niebiesko-Czarnych. Muzyka ta była dopełnieniem wieczorów brydżowych, gdyż spotykała się tam młodzież w celu spędzenia wolnego czasu. Muzyka ta uzyskiwała coraz większą akceptację młodzieży, aż po pewnym czasie zamieniono gitary akustyczne na gitary elektryczne. Z początku jedną z gitar była tzw. samoróba, a druga kupiona przez GS „Samopomoc Chłopska” w Kamieńsku. Muzyka była nagłaśniana na wzmacniaczu TELOS wypożyczonym z miejscowego kina. Zestaw głośnikowy o własnej konstrukcji i mocy 40 W wystarczył do tego rodzaju muzyki.

W Klubie taką muzyką grano wieczorami kilka razy w tygodniu. Podobała się na tyle, że słuchającej młodzieży nogi same chodziły w jej rytm co spowodowało, że po pewnym czasie organizowała ona już wieczorki taneczne, na które przychodziło coraz więcej młodzieży. Latem 1971 roku GS zakupił perkusję na której z początku grał Florczyk, a później Czesław Kułak.

Podczas jednego z wieczorów zorganizowany był konkurs na nazwę zespołu. Z pośród zaproponowanych różnych nazw, większością głosów wybrano nazwę KAMION, na cześć rodziny – założycieli Kamieńska..


Pierwszy większy występ zespołu KAMION odbył się na zabawie sylwestrowej 1972/73 roku zorganizowanej przez Straż Pożarną w Chrzanowicach.





Występy podczas akademii z okazji 1-go Maja w Domu Ludowym w Kamieńsku (1973r.)

Z wykonywanej instrumentalnej zespół przeszedł na muzykę wokalno – instrumentalną, stało się to po wprowadzenia do zespołu następnego muzyka grająco – śpiewającego Jana Jakubczyka. A w 1973 roku do zespołu dołączyła również Anna Sikorska 1973-1975 (obecnie Kokoszko) – wokalistka, której głos w typowych piosenkach o damskim brzmieniu wzbogacał brzmienie zespołu,

Zespół w tym czasie grał w składzie: Marek Stemplewski – gitara solowa śpiew, Jan Jakubczyk – gitara rytmiczna, śpiew, Michał Smoliński – gitara basowa, Czesław Kułak –perkusja.

Zespół posiadał dwóch opiekunów – sympatyków, którzy wspierali go organizując sprzęt nagłośnieniowy, instrumenty. Był to Michał Górny i Andrzej Tkacz. To dzięki nim w 1973 roku zespół zmienił sprzęt na dwa wzmacniacze lampowe o mocy 80 W każdy.





Zespół KAMION przed szkołą Podstawową w Kamieńsku


W tym czasie ze wzglądu na brak takiego rodzaju muzyki na lokalnym rynku, a także pojawiające się nowe piosenki – zapotrzebowanie na tego rodzaju działalność na rynku muzycznym spowodowało wzrost popularności tej grającej grupy. Zespół grał na wieczorkach organizowanych przez młodzież w internacie Liceum Ogólnokształcącego w Kamieńsku wiejskich zabawach, gdzie młodzież dawała upust swoim tańcom odbywających się w remizach i klubach okresie 1973-74.





Próby zespołu odbywały się w starej, dziś nie istniejącej Szkole Podstawowej w Kamieńsku.

Zespół grał na coraz większych imprezach masowych. Zapotrzebowanie na głośniejszy sprzęt spowodowało, że w roku 1975 Zdzisław Kołaciński - Wójt Urzędu Gminy w Kamieńsku na potrzeby ZSMP zakupił sprzęt muzyczny: Regent-Vermona – 100 W, Regent- Vermona 80W, Contra 60 W oraz organy B2. Tym sposobem zespół wszedł w posiadanie prawdopodobnie najnowocześniejszego sprzętu muzycznego w woj. piotrkowskim.

To właśnie w latach 1973-75 organizowane przez ZSMP w Kamieńsku oprócz klubo-kawiarni imprezy plenerowe na boisku sportowym „Doły” spotkały się z uznaniem Kamieńszczan. Dotyczyło to również imprez tanecznych tzw. zabaw z udziałem zespołu KAMION podczas tzw. zabaw odpustowych organizowanych przez Straż Pożarną w Kamieńsku, na które to przychodziły duże ilości ludzi, oceniane na 500 do 800 osób. Na długo to w pamięci Kamieńszczan pozostaną takie masy ludzi, które docierały z pobliskich miejscowości pociągami. Przychodzili żołnierze ze stacjonującej na terenie „Bazy” w Kamieńsku jednostki wojskowej, którzy budowali trasę Nr 1. To oni niejednokrotnie używali reflektorów lotniczych, petard i świec dymnych do uświetnienia imprez. Przychodzili pracownicy Bazy WPRD, którzy zamieszkiwali w miejscowych hotelach pracowniczych. (WPRD zatrudniało wówczas kilkaset pracowników). Na zabawy trafiała również młodzież z pobliskiego internatu (której przykro było opuścić tańce o godz. 22.00). Zespół grał w większości polską muzykę środka tzw. pop, ale były wykonywane utwory również zagraniczne piosenki.

W 1975 pojawiły się również roszady w zespole i do zespołu doszedł Sławomir Stemplewski w miejsce Czesława Kułaka a w niedługim czasie zastąpił go Marian Dukowicz. S. Stemplewski w tym czasie przejął bas po M. Smolińskim. I w takim to składzie zespół grał do 1976 roku.

W 1976 roku zespół opuścili Czesław Kułak, Michał Smoliński i Anna Sikorska, grupa grała w składzie





Marian Dukowicz tel. 16-64


W połowie 1977 roku zespół zmienił skład. Z dwóch zespołów InterKamiLO oraz KAMION powstała nowa formacja o nowym brzmieniu i ciekawych wokalach. Dwóch absolwentów Technikum Górniczego - Janusz Walter i Bogdan Hartman wprowadzili do zespołu lekką muzyką wokalną zespołu Smokie, The Beatles, oraz utwory cięższe o ciekawych brzmieniach zespołów m.in. Deep Purple, Uriah Heep. Okazało się, że były to kawałki na które czekała młodzież, która do tej pory słuchała takich nagrań tylko w nieciekawie brzmiących jak na owe czasy odbiornikach radiowych i taśmach magnetofonowych.

Zespół ten z nowatorskim brzmieniem ściągał na zabawy niesamowite ilości młodzieży, która niejednokrotnie mocno wiwatowała tak, jak podczas koncertów zespołów dużych formatów. W uzyskaniu takich brzmień pomagały muzykom nowości jak na owe czasy, takie jak syntezator Mini-Moog, fuzz, „kaczka” czy kamera pogłosowa. A muzyka, którą wykonywał zespół do złudzenia przypominał zagraniczne brzmienia wspomnianych zespołów. Kapela o takim zabarwieniu muzycznym uzyskiwała coraz większe uznanie i powodzenie nie tylko wśród miejscowej ale i okolicznej młodzieży, bo ta pierwsza za swoim zespołem podążała nawet dziesiątki kilometrów na zabawy, aby słyszeć znane im kawałki muzyki o dość mocnym jak na owe czasy uderzeniu.






Studniówka na sali gimnastycznej w LO w Kamieńsku


Zespół grał wtedy w składzie J. Walter-instrumenty klawiszowe, śpiew, B. Hartman – gitara, śpiew, Sławomir Stemplewski – perkusja i M. Stemplewski git. bas - śpiew. Niewątpliwie był to najlepiej brzmiący zespół wówczas w okolicy. Niestety na czas służby wojskowej w październiku opuścił grupę Marek Stemplewski. Z perkusji przesiadł się na gitarę basową S. Stemplewski a do zespołu na perkusję dołączył M. Dukowicz. Zespół grał w tym składzie do 1979 roku i w tym roku nastąpiła z powrotem wymiana M. Dukowicza, który poszedł do wojska.

W 1980 roku zespół zaczął grać studniówki, imprezy weselne, najpierw o zasięgu regionalnym, aż po te dalsze, których zleceniodawcami byli studenci, którzy studiowali razem z J. Walterem.

 

 

 

 







Studniówka w Zespole Szkół Energetyczno - Mechanicznych w Bełchatowie


W miejsce Bogdana Hartmana od 1981 roku do zespołu dołączył Kazimierz Jaśki – gitara śpiew, który do czasu powołania do wojska tj. do października 1983r jego miejsce zajął Remigiusz Walter – gitara, flet, śpiew.

W 1984 r. zespół zmienił siedzibę i przeniósł się do Bełchatowa, aby w Dworku w Domiechowicach dalej ćwiczyć swój kunszt muzyczny. Zespół zamienił też sprzęt na kolumny 2 x 150 W, kolumna basową 130W Regent Vermona, wzmacniacze gitarowe, perkusja Amati.






 

W dworku Domiechowice


Ten skład zespołu utrzymał się dość długo i oprócz muzyki pop wykonywał rozbudowaną muzykę dancingową wzbogaconą o różne utwory muzyki poważnej jak np. Czardasz Monti, Rondo Rousso i inne. Perfekcyjne brzmienie zespołu i bogate instrumentarium jak na owe czasy zapewniał dobry sprzęt. W tym okresie czasu zespół wykonywał muzykę niemal w całym województwie, był to niekwestionowany rozkwit muzyczny zespołu. Muzyka w tym składzie wykonywana była na górniczych balach, dancingach oraz przyjęciach weselnych. Niestety w okresie czasu 1988/89 ze względu na zajmowane wysokie stanowisko w pracy zawodowej zmuszony był opuścić zespół S. Stemplewski a na bębny wszedł Michał Smodlibowski. Do zespołu dołączyła również Joanna Starosta – śpiew, która miała w swoim dorobku artystycznym zdobycie „Złotego Samowara” z zespołem Mobilizacja na festiwalu w Zielonej Górze, oraz drugie miejsce na opolski festiwalu w 1988 roku. To Joanny wokal w połączeniu z dobrą muzyką i instrumentarium, które zespół zdobywał w wyniku dużej ilości prób i grania spowodowały dalszy rozwój i popularność. Zespół wzbogacił się w repertuar o brzmieniu dwu i trzygłosowym. Skład ten utrzymał się do 1992 roku.







Zespół nagrał w studiu w Domu Kultury w Piotrkowie kasetę z nagraniami przygotowanymi bardziej na rynek niemiecki z myślą o wyjeździe na zachód, ale po wejściu na rynek instrumentów tzw. samograjów myśl ta została odrzucona, gdyż w restauracjach zamiast zespołów pojawiły się dwuosobowe zespoły.

Od 1992 roku zespół zawiesił swoją działalność na okres 5 lat tzn. do 1997 roku.

W 1997 roku niemal w tym samym składzie z wyjątkiem perkusisty Henryka Wesołowskiego, ale już pod nazwą Rondo zespół ponownie grał na imprezach, również z inną już wokalistką - Gosią Łyzińską. Zespół grał bardzo dobrze brzmiącą muzykę pop z elementami muzyki dancingowej i klasycznej do sylwestra 1999/2000 roku.







W 2000 roku podjęta została próba reaktywowania zespołu KAMION z nowym składem tj. Jakubem Dorochem - instrumenty klawiszowe, śpiew, M. Stemplewski - gitara basowa, śpiew, Joanną Starostą – śpiew.







Z początku zespół grał na spotkaniach integracyjnych pracowników Kopalni i Elektrowni, oraz bardziej kameralnych i bardziej swojskich ….. tj. w Gospodarstwie Agroturystycznym w Stadninie Koni w Napoleonowie. Wykonywał oprawy muzyczne przy otwierania takich firm w Bełchatowie jak Salon Samochodowy na. ul Czaplineckiej, Hurtowni Sprzętu Medycznego JAWO, Restauracji JAN, Dożynki 2004 i 2005 w Gorzędowie oraz Parafiada przy Kościele NMP w Bełchatowie.








I chociaż zespół cieszył się powodzeniem, to profesjonalne brzmienie uzyskał dopiero w 2005 roku kiedy dołączył Przemysław Stemplewski – perkusja, saksofon i Agnieszka Tomczyk – śpiew, w miejsce J. Starosty, która bogatym brzmieniem głosu uświetniała występy do kwietnia 2005r. (opuściła Polskę i udała się na do Szkocji). Od 2006 roku zespół zaczął grać w składzie z Marcinem Stemplewskim – gitara, śpiew.










Muzyka wykonywana w tym składzie przez muzyków oparta była na czystej dobrej barwie wokalu kobiecego oraz dwugłosami i dobrymi chórkami, wyśmienitymi i dobrze wypracowanymi partiami gitary solowej, pewnym i dobrym brzmieniu akompaniamentu bas, bębny oraz wypracowanymi i super brzmiącymi instrumentami klawiszowymi.

Te atuty powodują, że wśród zespołów nowy skład plasuje się w gronie zespołów o dobrze brzmiącym, dobrym i szerokim repertuarze, zdobywając uznanie wśród słuchaczy.








Do ważniejszych imprez zespołu można zaliczyć oprawę muzyczną Comber Babski 2006 w Kopalni Bełchatów, imprezy dla Skry Bełchatów, obsługa większych wesel w renomowanych salach weselnych.

Od roku 2006 zespół zmienił siedzibę i powrócił do Kamieńska.






 

1974 - 1979/80 Marian Dukowicz

1973 - 1975 Ania Sikorska

1975 - 1976 Sławek na przemian z Marianem

1972 - 1977 Michał Smoliński - Sobaków ostatnia zabawa

1972 - 1974 Czesław Kułak

1972 - 1973 Teresa Tazbir

1973 -1973 Gośka Ceglarek

Sewerynek Andrzej - rok

Opracował:

Marek Stemplewski




9